Dzień Babci, dzień Dziadka to dzieciaki niosące z dumą laurki dla swoich ukochanych babć i dziadków, przedszkolne i szkolne przedstawienia, ale także ciepłe wspomnienia dorosłych o swoich babciach i dziadkach. Jeśli ktoś ma szczęście i jego dziadkowie wciąż są wśród nas niech pamięta, że gdy ich zabraknie będzie żałował każdej chwili, którą mógł, ale nie chciał wykorzystać na zbliżenie się do tych wyjątkowych dla nas osób.
Dziadkowie są w naszej kulturze bardzo ważnymi osobami. To oni pomagają młodym rodzicom w wychowaniu dziecka, wspierają radami, które chociaż czasami wydają się być niepotrzebne, to, jak się później okazuje, są zazwyczaj niezwykle ważne. To im przysługuje pełne prawo do rozpuszczenia malucha i do nich dziecko biegnie, gdy mama i tata nie mają wystarczająco dużo czasu. Dziadkowie są skłonni do poświęceń, z których często nie zdajemy sobie nawet sprawy. Stoją po stronie swoich wnuków nierzadko wtedy, gdy inni się od nich odwracają. Dlatego należy się im szacunek i miłość nie tylko w dzień babci i dziadka, ale codziennie.
Nie chodzi przecież o to by przed 21 stycznia biec do sklepu i kupować cokolwiek byleby babcia wiedziała, że pamiętałyśmy. Rzecz nie leży przecież w kwiatkach i czekoladkach, ale w odrobinie wdzięczności i poświęcenia chwili czasu ludziom, którzy dla nas zrobili tak wiele. Starsi ludzie w naszym kraju często są samotni i czują się odrzuceni chociaż większość się do tego nie przyzna. Czują, że nie są już potrzebni, swoje frustracje czasem wyładowują na otoczeniu, w kolejkach do lekarzy, w tramwajach, sklepach. Jednak jest w tym sporo winy nas, młodych. Bo zamiast iść do babci czy dziadka i raz na jakiś czas po prostu z nimi być, przejść się na spacer albo porozmawiać o czymkolwiek, posłuchać ich fascynujących historii z przeszłości, wybieramy piwo, Internet, albo nicnierobienie.
Zapominamy, nie tylko o tym, że teraz my jesteśmy potrzebne im, tak jak my kiedyś potrzebowałyśmy ich. Nie pamiętamy także, że ich towarzystwo może być o wiele bardziej fascynujące niż to, co oferuje nam codzienność. Nie myślimy też, jak bardzo będzie nam brakować każdej chwili spędzonej z nimi gdy ich zabraknie. Być może wcale nie chcemy o tym myśleć. Żyjemy codziennością, przekonane o ważności własnych spraw i problemów. Nie myślimy o tych, którzy pragną naszego towarzystwa i tak niewiele trzeba im do szczęścia.
Wystarczy tak niewiele by dać tak wiele. Banalne, ale prawdziwe. Nie kwiatek, nie prezent, ale czas i szacunek. Jeśli jeszcze masz tę szansę, przejdź się do dziadków i powiedz, że ich kochasz. Posłuchaj tego, co mają do powiedzenia. A swoje dzieci uczmy szacunku do swoich babć i dziadków i do wszystkich starszych ludzi, którym on się należy. Dzień Babci i Dziadka niech przypomni nam, jak wiele znaczą dla nas nasi dziadkowie!
