Mąż nie chce prasować, o zmywaniu nie ma mowy, a na myśl o odkurzaniu robi mu się słabo i przypomina sobie, że właśnie teraz ma do zrobienia niezwykle ważny projekt? Nie jesteś z tym sama. Mężczyźni bardzo często uciekają od prac domowych, a my na nich narzekamy. Jednak nierzadko część winy ponosimy my same, ich wspaniałe, perfekcyjne żony.
STOP! Kobieto! Mężczyzna ma dwie ręce i umie ich używać. Jednak jeśli jego żona wszystko robi za niego, to chętnie z tego skorzysta, nic w tym dziwnego. Codziennie gotujesz, pierzesz i wstajesz wcześniej by zrobić mu kanapki do pracy, a sama zadowalasz się jogurtem, bo on tak ciężko pracuje? Dlaczego? Czy on nic nie potrafi zrobić? Małżeństwo nie jest instytucją ubezwłasnowolniającą kobietę i sprowadzającą ją do roli kucharki, sprzątaczki i opiekunki do dziecka. Więc dlaczego sama się w tą rolę wcielasz, a potem narzekasz, że on nic nie robi? Mąż też człowiek i nawet ugotować umie, trzeba mu tylko o tym przypomnieć i dać mu szansę. Bo jeśli mu powiesz „umyj gary” on być może to zrobi, ale na pewno nie od razu. Poczeka kilka dni i je zmyje, ale pewnie nie będzie musiał, ty i tak zrobisz to wcześniej. Za to jeśli powiesz „kochanie, proszę, zmyj naczynia, bo ja ugotowałam pyszny obiadek” masz szansę, że dokona tego wyczynu nawet na drugi dzień. Jeśli dasz mu szansę!
sxc.hu, jzlomek
Problem, tak naprawdę, nie leży tylko w mężczyznach, którym wydaje się, że dom to sprawa kobiety. On leży także w naszych głowach. To my same jesteśmy przekonane, że po powrocie z pracy powinnyśmy szybko ugotować obiad, sprzątnąć dom, odrobić z dzieckiem lekcje i jeszcze zmyć naczynia, a w wolnej chwili przygotować kolację, znów umyć naczynia, a na koniec oddać się mężowi, bo on akurat ma ochotę. Jemu w to graj! Mamusia zawsze prasowała jego ubrania, więc czemu ma tego nie robić żona? Jednak jeśli robisz to z miną męczennicy, to pamiętaj, że nie podziękuje ci za to tak, jak na to zasługujesz, za to jeśli raz zapomnisz, wypomni ci to nieraz.
Dlatego tak ważna jest umiejętność rozmowy, ale także świadomości, że małżeństwo to WSPÓLNOTA. Macie wspólny dom, wspólne dziecko, wspólne obowiązki, którymi jednak możecie się dzielić. Mężczyzna, choćby najmądrzejszy i najwspanialszy wykorzysta chętnie sytuację, gdy żona robi wszystko za niego. Jednak gdy wcześniej się umówicie, że on zmywa naczynia, odkurza i pierze, a ty gotujesz, prasujesz i ścierasz kurze, to na pewno będzie się obietnicy trzymać. Ale tylko pod warunkiem, że ty też to będziesz robić! I mów mu o tym, co czujesz, gdy on siedzi na kanapie i ogląda filmy, gdy ty biegasz wokół niego z talerzami. Nie opowiadaj tego koleżance, ale odważ się powiedzieć to jemu. Skąd on ma wiedzieć, że jest ci ciężko, skoro tego nie mówisz? Nie każdy potrafi czytać w myślach, a ty sama starasz się przecież robić dobrą minę do złej gry i udajesz, że jest super. Nie udawaj. Nie rób ze swojego męża potwora a z siebie niewolnicy, tylko porozmawiajcie jak ludzie i ustalcie zasady, których będziecie się trzymać.
Zmęczona, niezadowolona i przeładowana obowiązkami kobieta staje się sfrustrowana, zgryźliwa, nie ma ochoty na seks ani na dbanie o siebie. Dlatego musisz pozwolić swojemu partnerowi na to by uczestniczył w domowych obowiązkach. Oczywiście mężczyzna, zwierzę niezwykle spragnione podziękowań i komplementów będzie wymagać byś mu za to czasem podziękowała albo w ramach wdzięczności ubrała seksowną bieliznę. Ale to już zrobisz z przyjemnością, prawda?
